poniedziałek, 3 sierpnia 2015

Czekając na Walentynki pokochaj prawdę

TAI 5451-kopiaRozpocznij od siebie i sprawdź swoją miłosną kondycję, swój stan zakochania się w sobie, serdeczność relacji z innymi, poziom akceptacji i zgody na siebie, na nich i na to co jest.
Dzięki temu zobaczysz pozycję, w której aktualnie się znajdujesz i będziesz mógł zdecydować czy chcesz utrzymać status quo czy obrać nowy kierunek własnego rozwoju.  Pewnie dziwisz się, że coś takiego wymyśliłam, ale przecież to naturalne, że wszystko się zmienia i nasze relacje też.

Pamiętaj jesteś pierwszą i najważniejszą dla siebie istotą, wszystko zaczyna się od Ciebie, energia rozprzestrzenia się z Twojego wnętrza na zewnątrz i odbijając się od innych jak od przezroczystej szyby powraca do Ciebie.
Jeśli jesteś osobą wolną  bo jeszcze nie spotkałeś właściwego partnera, lub zakończyłeś formalnie i emocjonalnie poprzednie związki, to zapytaj siebie czy jesteś gotowy na nową relację miłosną i czy jesteś właściwym partnerem dla przyszłego partnera.  Odpowiedz sobie na pytanie jaki on ma być i co wniesiesz w swój nowy związek. Sprawdź, dla kogo będzie to atrakcyjne i pociągające na tyle, żeby z Tobą zechciał być. Zapytaj siebie czy kocham siebie wystarczająco, czy szanuję siebie, czy akceptuję siebie takim jak jestem, czy jestem dobry dla siebie, czy dbam o siebie, czy doceniam siebie, czy lubię siebie, czy spędzam ze sobą dobry czas, czy daję sobie wolność i pozwolenie na szczęście bo tylko to co dajesz sobie, dajesz innym i dokładnie to samo otrzymujesz w zamian.  
Sprawdź jakie masz relacje z innymi. Zacznij wszystko od początku, nieważne co było najpierw jajko czy kura. Ważne jest to co jest dzisiaj. Masz tyle lat ile masz, jesteś kobietą lub mężczyzną, rodzicem czy dzieckiem i realizujesz bądź nie własne przeznaczenie.
 
Jeśli masz dziewczynę, chłopaka, męża, żonę lub partnera to dawaj im w relacjach to co sam chcesz od nich otrzymywać.Zaufanie i miłość, radość i swobodę, czułość i serdeczność, akceptację i zgodę na nich takimi jacy są bez warunków i zastrzeżeń.  Zobacz jak Twoja zmiana stosunku do towarzysza życia zmieni Waszą relację, jak oboje poczujecie się godni, ważni, docenieni, chciani i kochani.  I tutaj wygłoszę zapewne znany Ci dobrze slogan, który należałoby dla wdrukowania w naszą podświadomość wykorzystywać w każdej pojawiającej się reklamie „ TO CO DAJESZ - WRACA DO CIEBIE.” I tak już jest.
Jeśli masz dzieci i wnuki to również przyjrzyj się Waszym relacjom i dokonaj niezbędnych korekt. Jeśli jeszcze nie odciąłeś ich od pępowiny jako rodzic, a Twoje dzieci nie miały dość siły, żeby to zrobić samodzielnie, to zrób to teraz. Puść je wolno i nie ingeruj nawet myślą, czynem czy oczekiwaniem     w ich życie. Pozwól im wreszcie zacząć żyć po swojemu, brać odpowiedzialność za wybory, których dokonują i ponosić  ich konsekwencje.  Wszak Twoje dzieci potrzebują się uczyć również  na własnym doświadczeniu. Jeśli są małe przyglądaj się im uważnie i pozwalaj by realizowały siebie, a nie zaspokajały Twoje potrzeby.   Zauważ, że dzieci nie muszą być grzeczne  ani dobrze ułożone  bo wtedy byłyby po prostu zniewolone, natomiast daj im szansę na bycie sobą, doceniaj ich kreatywność spontaniczność ucz się od nich mówienia i widzenia prawdy. Wspieraj je całym sercem i duszą w ich swobodnym rozwoju. Będą wtedy oddawały Ci z całych swoich sił zwielokrotnioną miłość i szacunek, który im dajesz.
Jeśli jesteś babcią lub dziadkiem, kochaj swoje dzieci takimi jakie są, akceptuj je i doceniaj w roli rodziców nie odbierając im znaczenia ani pierwszeństwa w stosunku do ich własnych dzieci.  Nie powtarzaj, że wnuki czy dzieci są całym Twoim światem lub, że bez nich nie mógłbyś żyć, bo przygniatasz je odpowiedzialnością za swój los i wkraczasz brutalnie na ich terytorium. Wystarczy, że będziesz je kochał bezwarunkowo, wspierał, gdy o to poproszą i akceptował bez zastrzeżeń takimi jakie są.    
Zdarza się, że nie pozwalamy sobie na szczęście, bo jesteśmy solidarni z sumieniem rodu. Trwa to tak długo dopóki świadomie nie puścimy tego przekonania, tych więzów i uwikłań z tym związanych.  Wszak nasi przodkowie cierpieli z różnych powodów, plag, głodu, biedy, niewoli, wojen oraz tego, że sami zabijali i z tym piętnem bohatera  mordercy musieli dalej żyć.  Ale to były konsekwencje ich życia, ich wyborów i to jest ich los, który musimy przy nich zostawić.  Natomiast sami potrzebujemy wziąć świadomie i odpowiedzialnie swoje życie w swoje ręce i wybrać to co nam służy i sprzyja żyć tak, żeby niczego sobie w przyszłości nie wybaczać i nie mieć do nikogo pretensji.
 
Jeśli chcesz wiedzieć jak to u Ciebie aktualnie jest, wypisz na kartce osoby ważne w Twoim życiu.  Możesz na własny użytek dokonać oceny tych relacji w skali od 0 do 10(zakładając, że 10 to wartość najlepsza).  Jeśli chcesz zobaczyć progres, to cofnij się jeszcze pięć lat wstecz i wtedy będziesz mógł porównać czy relacja się pogłębia czy nie.
Być może, kiedy zakończysz tę listę zorientujesz się, że zapomniałeś o kimś  kto dotychczas wydawał Ci się ważny lub na czołowe miejsce wysunął się ktoś, o kim dotychczas w ten sposób nie myślałeś. Widziałam na zajęciach zdziwione miny uczestników, gdy mężczyzna, który wymienił wszystkie swoje ważne związki zapomniał o byłej żonie. Kiedy się zorientował powtarzał: „Jak ja mogłem o niej zapomnieć, przecież żyłem z nią 10 lat, a przez ostatnie 3 lata walczyłem z nią o majątek.” Lub siostra, która następnego dnia przypomniała sobie o ukochanym bracie. Zdarzyło się też, że wśród ważnych osób znalazł się nieżyjący pies.
Uwzględnij też w swojej liście osoby zmarłe.  Szczególnie te, których wspomnienie rodzi ból, żal czy poczucie winy, np: „ Nie zdążyłem powiedzieć mojemu ojcu mimo, że nie był dla mnie wzorem  jak bardzo go kochałem… Mojej nieobecnej matce,  że  bardzo mi jej  zawsze brakowało... Ojcu, który się nigdy nie ujawnił, że żal mi chwil, których nie było nam dane  spędzić  razem… Babci, że  była taka cudowna, a ja jej unikałem...” itd.  Kiedy spojrzysz na łączącą Was  przeszłość inaczej niż dotychczas, wiele się zmieni. Jeśli masz pretensje do siebie lub  do nieżyjących bliskich, a odpuścisz  sobie i im poprzez wybaczenie, poczujesz jak miłość popłynie od nich i ze Źródła, a Ty wreszcie doświadczysz, co to znaczy być wolnym i czuć w sobie moc.
    
Taka zmiana stosunku do bliskich i pełna akceptacja dla tego co się wydarzyło w przeszłości dalekiej czy bliskiej, pozwoli Ci uwolnić się od bólu i cierpienia przodków, które wziąłeś na siebie. Przestaniesz się karać bólem fizycznym i depresją, chorobami, wypadkami i ograniczeniami w realizacji siebie. Wiadomo, że póki czujemy się winni musi pojawiać się kara.
Dlatego tak ważne jest byś jeszcze raz wrócił do początku i krok po kroku odważnie wejrzał  w siebie, odpowiedział sobie na postawione pytania, zobaczył to, co na nieświadomym poziomie przekonań      i wzorców utrzymujesz w sobie. Wtedy i dopiero wtedy, gdy zrezygnujesz z iluzji ego na swój temat, będziesz mógł odzyskać siebie prawdziwego i w sposób naturalny pozwolić sobie z miłością  być sobą.
Sprawdzaj, więc ustawicznie i zadawaj sobie  pytania: czy kocham siebie wystarczająco, czy szanuję siebie, czy akceptuję siebie takim jaki jestem, czy jestem dobry dla siebie, czy dbam o siebie, czy doceniam siebie, czy lubię siebie, czy spędzam z sobą dobry czas, czy daję sobie wolność i swobodę, czy ufam sobie, czy słucham swojego serca, duszy, intuicji, czy? I tu odpowiedz sobie na każde pojawiające się pytanie, a potem uświadom sobie, że tylko to co masz w sobie dajesz innym i to samo otrzymujesz w zamian.
   
Jeśli potrzebujesz kierunku, pomocy czy postawienia właściwego pytania, to zapraszam na warsztaty:  Świadome Uwalnianie Wzorców 22-23 lutego 2014 r. Warszawa drugiego dnia ustawienia wg. Berta Hellingera.
Artykuł publikowany w lutowym wydaniu Ezo-gazetki http://www.gazetka.ezo-ogloszenia.pl/

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz